Sardunya Kokusu

Gönül alan güneş, bir yandan ferahlatan yağmur...
Derken yağmur sonrası toprak kokusu gelir aklıma. 

Henüz biçilmiş çimlerin rüzgarla gelen kokusu, ve toprağın insanın ruhuna, ''şşş... tamam geçti, buradayım'' hissiyatı nedendir bilmem, ama tüm hüzün sonrası, toprak kokusu arıyorum ben. Mutlu iken çiçek kokuları, hüzünlüyken toprak...


Belki bir öze dönüş isteği, belki yenilenme.

Teneke kutular içinde sardunyaları vardı büyük annemin; arka balkonunda. Fırsat bulup kaçardım yanlarına, küçük tahta bir tabure kolumun altında. Oturur, 6-7 yaşa istinaden kim bilir neler düşünürdüm?  Sokaktaki oyun arkadaşlarımı mı? Yavru kedileri mi? Bir çocuğun tahta bi tabure üzerinde, sardunyalar altında ve kokuları henüz oluşan benliğine sinerken neler düşündüğümü ve hissettiğimi merak ediyorum şimdilerde.

Gelişen zaman, büyüyen insan; acıtan hayat derken; küçük bir çocuğun kaçtığı ya da saklandığı bir köşesi gibi  bir yer olsa yine insanların hayatında. Şimdi de örneğin, masanın altında oturup bunu yazsam? Ya da işlerimi üzerine saksıların konduğu tahtalar iliştirilmiş balkonda görsem.

Ve insanlar, çocukken olduğu gibi 'sadece' oyuncaklarını kırsa yanlışlıkla, sevdiklerinin...

Pırıltılı Anlar

Dünden bugüne, 

Şöyle yalnız kaldığımız anlarda hani,
çocukluğumuza dair bazı anılar canlanıverir zihnimizde.


düşündüğümde, düşlediğimde; mutfağında ve oturma odasında soba yanan bahçeli evimiz gözümün önüne geliyor. Anneannem, üst katımızda Ayten Teyze ile ya dikiş dikerler, ya örgü örerlerdi. Çay her daim sobanın üstünde.

Ya da sıcak yaz günleri, öğlene doğru işleri bitse de, annem bari bizi denize götürse diye bir aşağı, bir yukarı dolanırdık bahçede. Sabah uyandığımızda denizin pırıltısı, gözlerimizi kamaştırır, bizi kendine çekerdi doğrusu.

Aslında benim işim kış mevsimiyle... Daha samimi gelir bana, yünden kazaklar örülür, çıt çıt şiş sesleriyle yerini güzellikler alır. Sıcak çikolata kokusu, tarçınlı çörek tadı derken, ah bir de kar varsa...

Daha çok erken ama,


Şimdiden yeni evimde sehpanın üzerine mutlulukla dizeceğim şeyler keşfettim. 

İşte bu mutlu, CupCake Friends beni benden aldı... Gülen yüzleriyle etrafa baktıklarında, kendimce gözgöze geleceğim ve kimse görmeden minik öpücük atacağım bunlara!

Farklı farklı modeller de görmedim değil, hatta yapılışları öyle kolay ki... 

Sevgili arkadaşım Özge, bu minik yün topçuklarını, 

Güzel yaz mevsimin kokusunu içine çektiğimiz bu günlerde, gerçek tatlara dönüştürüyor Şirin Fırın adı altında.

Hepsi birbirinden lezzetli, hepsi gerçek!

Cupcake'lerin yün halleri salonumda, gerçek; mis tatlı halleri mutfağımda yerini alacak.

Pırıltılı anlar bizimle olsun..

Görmelik, seyirlik, tatmalık.. :) 

Ortanca Aşkı!

Bu ara gözüm, benliğim, ruhum;

hayata dair güzel olan her şeye takılıyor. Yazın tatlı esintileriyle ruhumu tavlayan yasemin çiçeği kokusu, henüz biçilmiş çimen kokuları arasında sarıveriyor dünyamı.

Bir de ihtişamıyla göz dolduran ortanca çiçekleri yok mu? 

Atsınlar beni içine, oracıkta pembeli morlu dallar arasında bir anlık kayboluversem. Hayatım orası oluverse.... 

Hemen böyle bir şey hazırlamalı. :)